Tegenstroom Antwerpen-Ouagadougou

Een collega maakte een poster voor een lokaal wetenschappen in het college. Ze verwerkte er een spreuk van Einstein in:

Logica brengt je van A naar B maar verbeelding brengt je overal.

De leerlingen van het college van Ieper schreven in hun schoolblad als reactie op mijn voordracht:

"De volgende morgen was het wel vroeg opstaan. Na het ontbijt luisterden we naar het getuigenis van Frank Van der Mussele. Hij vertelde over de fietsreis die hij samen met zijn vrouw vanuit Antwerpen ondernomen had naar Burkina Faso. Elke kilometer werd gesponsord om de mensen aldaar te helpen aan waterpompen, een zeepfabriekje … Het was een zeer emotionele getuigenis, recht uit het hart van een geboren verteller, aangrijpend om te horen én te zien. Dit was toch wel een van de sterkste momenten van de hele bezinning."

Drie jaar geleden bevonden we ons in Marokko, klaar om de sprong naar West-Afrika te maken. Vrijdag 21 oktober 2011 bevond ik mij voor de 3de maal in even veel jaren in Westouter om er te spreken voor een hondertal laatstejaars van het college van Ieper.

Hoe maak je jongeren vandaag bewust van het feit dat het materiële vergankelijk is maar vriendschap, liefde en bekommerd zijn om het geluk van anderen, het hoogste levensdoel.

Aan het parlementarium van de EU in Brussel werd 21 miljoen euro besteed en aan een trainingscentrum voor voetballers in Anderlecht 10 miljoen €. Mannen in maatpak, geïnterviewd voor torengebouwen, leggen uit hoe ze de nieuwe bankencrisis, die ze zelf veroorzaakten, gaan oplossen. Maar ondertussen sterven er duizenden in Afrika en Azië aan honger en overstromingen. En dan moeten we fier zijn want de actie 11-11 haalde bijna 5 miljoen euro op als dringende hulp.

We hebben nog een lange weg af te leggen voor we onszelf "echt mens" mogen noemen.

15 februari 2011, Antwerpen, meer dan 2 jaar na onze thuiskomst

Vrienden van ons zijn gestart met een actie voor Haïti die we u zeker onder de aandacht willen brengen.

De website is: www.10000000.be

Borgerhout, ruim een jaar na onze thuiskomst

De ramp in Haïti heeft ons erg aangegrepen. Wij maken telkens de vergelijking met West-Afrika en wat we zagen tijdens onze tocht. We durven ons niet voorstellen wat er zou gebeuren als dit zou plaatsvinden in Bamako of Ouagadougou. De verschrikkingen zouden even groot zijn en misschien nog groter, want beide landen grenzen niet aan de zee.

Maar wat het meest opviel is de onwetendheid van de westerling. Op televisie werd er gesproken van:

- kapotte rioleringen, maar in die steden zijn er amper rioleringen.

- kapotte waterleidingen, maar de meeste mensen staan daar elke dag in de rij  voor water.

- bestormen van voedselkonvooien, maar de mensen in die landen lijden permanent honger.

- gewonden die langs de straat zaten zonder verzorging, maar mensen in die landen die geen geld hebben worden nooit verzorgd.

- gewonden die op deuren in het hospitaal werden binnengebracht, maar in zulke landen is er geen spoeddienst met een bijhorende infrastructuur.  

Even werd de wereld wakker geschud, uitte zijn verontwaardiging over zoveel leed en schonk met gulle hand, proficiat! Maar vandaag, zonder ramp, zijn er miljoenen die leven in omstandigheden die de wereld enkele dagen geleden hebben geschokt.

Een jaar na onze thuiskomst

De groten dezer aarde zijn niet tot een akkoord gekomen in Kopenhagen. Voor ons, die met de fiets op reis gingen van Antwerpen naar Ouagadougou, is dit een "misdaad tegen de mensheid"! 

Meer dan ooit wordt de naam "Tegenstroom" een allesomvattend begrip:

De vluchtelingen tegemoet

Tegen de de uitstoot van CO2,

Tegen de vluchtige ervaring,

Tegen de idee dat wij rijk zijn en zij niet,

Tegen het gezegde dat reeds zo dikwijls is gebruikt "We hebben het niet geweten"!

+364 dagen, Borgerhout

Een woord van dank

We gaven onze reis de naam "Tegenstroom". Ze ging de vluchtelingen tegemoet, we reden met de tandem tegen de uitstoot van broeikasgas, tegen de vluchtige ervaring, tegen de idee dat wij rijk zijn en zij niet en tegen het gezegde "wij hebben het niet geweten".

Een jaar geleden bevonden we ons op één dag voor de start van die reis van Antwerpen naar Ouagadougou. Uiteindelijk werd het een tocht van 5065 km. Buiten het feit dat we na 120 dagen ons doel bereikten, reden we € 30 370 bij elkaar. Men bouwde in Burkina Faso twee waterpompen met het sponsorgeld. Een pomp bevindt zich in Zan en de tweede in Tankogo. In beide gevallen is het water volgens de analyses van een zeer goede kwaliteit.

Langs deze weg danken we onze sponsors.

De tocht heeft ons leven veranderd. Het zal nooit meer zijn zoals vroeger. We reden tijdens de financiële crisis door de materieel armste landen van de wereld. Maar nergens werden we zo gastvrij onthaald. Thuiskomen was voor ons een schok en deed ons terugdenken aan de woorden van wijlen pater Stracke s.j. "Arm Vlaanderen".

We beschikken over 6000 foto's, een reisverhaal (onze blog) van meer dan 250 bladzijden en veel nieuwe vrienden. Maar het belangrijkste is de herinnering aan deze onvergetelijke tocht. Stilaan groeit het verlangen om terug te keren want wij kunnen ons niet meer verstoppen achter het gezegde "Wij wisten het niet".

Van harte dank vanwege

Myriam en Frank Van der Mussele-Fierens